Kalfje Plien, een interview met melkveehouder Karin Dijkstra over USDA-certificering

Kalfje Plien was nog maar negen dagen oud toen ze vanwege een navelontsteking een week antibiotica toegediend kreeg. Wat zou de richtlijn voor antibioticavrije export van zuivel naar de USDA betekenen voor Kalfje Plien?

Karin Dijkstra vertelt: “In maart van dit jaar stuurde ik mijn mail naar Skal met de vraag of Pliens aanwezigheid op het bedrijf certificering voor USDA-melk niet in de weg staat en in juni kreeg ik uitslag, ik heb hierdoor best een tijdje in spanning gezeten. Voor de USDA-certificering moest ik bewijzen hoe ik, als er een koe met antibiotica behandeld is, de melk uit de tank hou."

Bianka

“Ik heb 94 koeien, al mijn koeien zijn kruislingen, maar een paar zijn halve Jerseys. De koeien worden gekruist volgens een driewegkruising, Holstein, Zweeds roodbont en MRY. Plien en Bianka zijn van een vierwegkruising, het vierde ras is in dit geval Jersey. Ik heb ongeveer 50 stuks jongvee en 62 hectare land. Plien zou vanaf 14 maanden worden geïnsemineerd en zo rond tweejarige leeftijd afkalven, net als elk ander kalf, en beginnen met melk geven. Het zou dan al meer dan een jaar geleden zijn dat zij is behandeld met antibiotica.” Maar om zeker te zijn besloot de melkveehouder contact op te nemen met Skal Biocontrole om te vragen of ze kalfje Plien nou wel of niet mocht houden onder de USDA-certificering.

De regels bleken voor mij niet duidelijk te zijn, daarom heb ik Skal toen gemaild: ”Ik hoopte natuurlijk van harte dat Plien mocht blijven, ze is één van een tweeling. Haar zus heet Bianka.”

Karin: “Toen ik de vraag kreeg om USDA melk te leveren was ik nog niet antibioticavrij gecertificeerd. Het bedrijf was in omschakeling. In dat jaar was kalfje Plien dus geboren en behandeld met antibiotica. Ik las op de website van Skal dat de kudde een jaar lang geen antibiotica mocht hebben gehad. Zoals ik het heb gelezen, zou Plien daar niet onder vallen en hoefde ze niet weg. Ze is ruim twee jaar als ze melk geeft en het is ruim een jaar geleden dat ze antibiotica gekregen heeft.”

In een eerste antwoord van Skal werd aangegeven dat Plien waarschijnlijk wel weg moest. Kort daarna volgde een nieuwe reactie waarin werd verzocht om even te wachten met het afvoeren van Plien. “We bestuderen de Richtlijn voor Europese antibioticavrije biologische zuivelproductie, met betrekking tot export naar de VS en specifiek op de vraag in hoeverre kalveren meegeteld moeten worden bij het omschakelen van de kudde” stond in de mail. Deze nieuwe reactie gaf hoop.

Achter de schermen deed Skal onderzoek naar de regelgeving rondom antibioticavrije melk bestemd voor de VS. De regelgeving was inmiddels aangepast en verduidelijkt. Na een aantal weken ontving Karin opnieuw een mail van Skal: “We hebben wederom naar het stuk gekeken en onderzoek gedaan, uw vraag heeft iets in gang gezet. In het geval van kalveren zoals Plien, die antibiotica hebben gekregen, moet worden aangetoond dat er een jaar is verstreken sinds de laatste behandeling voordat ze melk gaan produceren. Voorheen was dit wanneer kalveren nooit antibiotica hebben gehad.”

Opluchting

Plien mocht blijven, omdat ze nog geen melk produceerde en de antibioticabehandeling meer dan een jaar geleden had plaatsgevonden. Wat zou er met Plien zijn gebeurd als ze niet meer bij de kudde had mogen blijven? Slachten was geen optie. “Aan Plien”, zegt Karin, “daar zit niet veel vlees aan. De veehandelaar had anders wel een plekje gevonden, maar dat was gelukkig voor Plien en het bedrijf allemaal niet nodig. Nu kan ze bij haar tweelingzus Bianka blijven en dat is voor ons de beste oplossing.”